Gaan we altijd vooruit? Over vooruitgangsgeloof, Midas Dekkers en Heraclitus, en de vraag wanneer we moeten meegaan met de stroom of ons verzetten.


Gaan we altijd vooruit? Over vooruitgangsgeloof, Midas Dekkers en Heraclitus, en de vraag wanneer we moeten meegaan met de stroom of ons verzetten.
Aries van Meeteren vraagt zich af of het klopt dat de wereld steeds sneller draait. Hij ervaart de tijd soms als een spelletje Tetris waarbij het lijkt alsof de blokjes zo snel vallen dat hij geen tijd heeft om ze een plekje te geven.

De tuin is al een tijdje in opperste paasstemming, ziet Aries van Meeteren. Binnenkort gaan de zomerbollen de grond in. Maar lang niet alle bollen komen op, is zijn ervaring. Misschien wel een mooie paasparallel.

Aries van Meeteren las op Facebook over een sociaal experiment op een Amerikaanse school, met verontrustende resultaten.

Aries van Meeteren staat op kerstavond stil bij een briljante ingeving van de Duits-Amerikaanse filosoof Hannah Arendt en een oeroud monument in Engeland. Lees hier de tekst van de viering.

Aries van Meeteren heeft voor dit jaar eens een andere kerstfilm uitgezocht dan de gebruikelijke films die op tv voorbijkomen in december.

Iedereen wil begrepen of op z’n minst gezien worden als de mensen die ze zijn, met hun mooie kanten en de dingen waarmee ze tobben. Wat zou de wereld daar mooier van worden, zegt Aries van Meeteren

Aries van Meeteren las het boek ‘Tolerantie. Een porseleinen fles’ van theoloog en schrijver Heine Siebrand. “Een geëngageerd en persoonlijk spoor langs tal van observaties en citaten waarin telkens de bezorgdheid voelbaar is.”

Heilige teksten gaan terug op een soort fluisteringen van iets dat groter is dan wijzelf, vermoedt Aries van Meeteren. Wat is daar de kern van? Misschien wel dat wat schuilgaat achter de woorden ‘en toch’ en ‘wat als’.

Het kerstverhaal laat zich lezen als een tegenverhaal van het weerloze licht tegen het harde, brute en gewelddadige duister. Als een noodpakket voor donkere dagen.